გამთენიაა.. 
მზე მოდის...
გულმა დროს მხოლოდ მზის შესახვედრად გაუსწრო...
მზე მინდა_ დავინახო.. გავათბო.. გავუღიმო..
არქაული ხვეულები ღიღინით გასდევენ შორეული მთების მოვარაყებულ ქედებს..
ღამის სევდის სიღრმით თავმომწონე ზეცას_დღის ბედნიერება ამაღლებს და შლის...
-ზეცა სარკეა სოსოიააააააააააა!!!!!!!!!........ :) ...
სიმშვიდეა რაღაც გასაოცარის წინ...
...
რა მარტივი და მოკრიმანჭულოა სინათლეზე და დღეზე ფიქრი...
სევდას ზეცაში გამოვფენ_რომ მზემ გაანათოს და გაცხრილოს...
შემინდეთ, მე ხომ ღამურა ვარ.. და აი.. ასე მაბნევს დღე..
...
გავიღიმე... :)
მზე _ ამოვიდა! :) ...............
